سینما tagged with 'گفت‌و‌گو'

ترانه غروب

خانه و زندگی‌ ـ گفت‌وگو با ترنس دیویس کارگردان فیلم « ترانه غروب»

در ترانه غروب،[۱] ترنس دیویس به نمایش عشق و کشمکش زنی جوان برای حفظ شأن و اعتبار و نیز سختی‌های زندگی‌اش می‌پردازد. ترانه غروب، اثر ترنس دیویس تقریباً در فهرست پروژه‌های سینمایی بزرگی بود که ساخته‌شدنش در هاله‌ای از ابهام قرار داشت. این کارگردان بریتانیایی در ابتدا کوشید این فیلم را پس از اقتباس سال ۲۰۰۰ خود از رمان خانه خوشی، اثر ادیت وارتون بسازد، اما این پروژه از سوی … ادامه مطلب

گورستان پرشکوه

وضعیت رویا: آپیچاتپونگ ویراسِتاکول و گورستان پرشکوه

آپیچاتپونگ ویراستاکول[۱]، فیلمساز برجسته تایلندی در گورستان پرشکوه از زبان استعاری و خلسه‌انگیز خود برای آسیب‌شناسی تایلندی آشفته بهره می‌برد.   گورستان پرشکوه که مشحون از ادای دین به فیلم‌های کم‌هزینه و تلویزیونی است که عطر و طعمی متمایز به ماجراهای رئالیستی جادویی دو فیلم دیگر آپیچاتپونگ (عمو بونمی که می‌تواند زندگی‌های گذشته‌اش را به‌خاطر بیاورد[۱] (۲۰۱۰) و بیماری گرمسیری[۲] (۲۰۰۴)) داده بودند. گورستان پرشکوه به لحاظ سیاسی صریح‌ترین فیلم … ادامه مطلب

راه مالهالند

لینچ/ریوِت: در رؤیا

چندی پیش مجموعۀ «لینچ/ریوت» در انجمن فیلم مرکز لینکلن، فیلم‌‌های دیوید لینچ و ژاک ریوِت را با هم مقایسه کرد. متعاقباً انجمن فیلم آخرین بحث آزادش را بین منتقد ارشد فیلم ویلِج وُیس، ملیسا آندرسن و مدیر برنامه‌ریزی انجمن فیلم مرکز لینکلن، دنیس لیم ــ نویسنده کتاب تازۀ مردی از جایی دیگر دربارۀ لینچ و آثارش ــ برگزار کرد. آنچه در زیر می‌آید چکیده‌ای از گفتگوی آنها است. ملیسا اَندرسن: … ادامه مطلب

کَرول

میل هوس: تاد هِینز درباره کَرول و رضایتش از بازگویی قصۀ زنان می‌گوید

یک درفش، یک عطرپاش، یک گل رز. پیش از آن که سست و بی‌حال از دیدن کَرول، این تافتۀ بی‌نقص از آسیب‌شناسی اجتماعی و تزکیۀ عاطفی به خانه برگردم، این چند کلمه را با خطی درهم و برهم در دفترم نوشتم. جهانی که ترز بِلیوت (رونی مارا) دختر فروشنده و عکاس بلندپروازی در منهتن اوایل دهۀ ۱۹۵۰ و کَرول ایرد (کیت بلانشِت)، کدبانوی متمولی در حومۀ شهر در آن به … ادامه مطلب

Assasin 1

تلاقی مینیمالیسم با سنتِ ورزش‌های رزمی در سینما: مصاحبه با هو شیائو شین

هو شیائو شین فیلم‌ساز تایوانی، پس از هشت سال دوری از ساختن فیلم‌های بلندبا فیلم آدمکش (نی یین‌نیانگ)حضوری پررنگ را رقم زده است. قصۀ فیلم در زمان سلسله تانگ و در بحبوحۀ کشمکش‌های میان دولت مرکزی و دولت‌های محلی می‌گذرد. فیلم که جایگاه هو را به‌عنوان یکی از اساتید بی‌چون و چرای سینما قوام می‌بخشد، جایزه بهترین کارگردانی جشنوارۀ کن را به حق از آن خود کرده است. فیلم که … ادامه مطلب

روبَن اِستلُند

گفت‌وگو با روبَن اِستلُند کارگردان فیلم « فُرس ماژور» (وضعیت اضطراری)

چندی پیش انجمن فیلم مرکز لینکلن در نیویورک مبادرت به برگزاری «نخستین بررسی کامل آثار روبَن اِستلُند»، کارگردان سوئدی تحت عنوان «در شرایط غیر اضطراری» کرد. این فیلم¬ساز سوئدی در پی ساخت آثاری مانند غیر ارادی و «بازی»، به خاطر نگاه سخت¬گیرانه و بی¬رحمانه¬اش نسبت به نقاط ضعف انسان و لحظات حساسی که بشر دست

زنگ تفریح اثر ژاک تاتی

پیرامون تحلیل دقیقِ فیلم: پرسش‌ها و کارکردها در گفت‌وگو با کریستین تامپسن

در خوانش دقیق چه چیز محلّ پرسش است؟
تامپسن: برای شروع باید بگویم من از عبارت «خوانش دقیق» استفاده نمی‌کنم. «تحلیل دقیق» را ترجیح می‌دهم. فکر خوانش دقیق قاعدتاً بازمانده‌ی دهه‌های هفتاد و هشتاد است، زمانی که نشانه‌شناسی رویکردی متداول در مطالعات سینمایی بود. تصور می‌شد تکنیک سینمایی دقیقاً قابل تطبیق با یک زبان است که واحدها و دستور قانونمندی دارد. اگرچه می‌توان مطابقت‌هایی میان تکنیک سینمایی و یک زبان برقرار کرد، گمان نمی‌کنم شباهت‌ها آنقدر زیاد باشند.

دیوید کرانِنبرگ

مصاحبه با دیوید کرانِنبرگ در مورد آخرین فیلمش « نقشه ستاره‌ها »

رویکرد دیوید کرانِنبرگ در کارگردانی نقشۀ ستاره‌ها (آخرین اثر فیلم‌نامه‌نویس، بروس وگنر که نگاهی تلخ به خلاء اخلاقی موجود در هالیوود معاصر دارد) همچون رویکرد انسان‌شناسی است که قبیله‌ای بدوی را مطالعه می‌کند که برده‌وار خود را وقف خدایانی دروغین کرده‌اند. این خدایان دروغین، یا چهار سوار آخرالزمان [۱]، همان مطنونین همیشگی هستند: شهرت، ثروت، قدرت و شهوت.

آنی‌یس واردا

حضور متواضعانه فیلم‌ساز: مصاحبه با آنی‌یس واردا

این مصاحبه به وسیله منتقد فصلنامه معروف سینه‌است، بعد از نمایش فیلم خوشه‌چینان و من (۲۰۰۰) ساخته آنی‌یس واردا که غالباً او را مادربزرگ موج نو سینمای فرانسه می‌دانند، انجام شده است. این فیلم از سوی انجمن منتقدان فیلم فرانسه برنده جایزه ملی‌یس به عنوان بهترین فیلم سال فرانسه شد. در رأی‌گیری سال ۲۰۱۴ ماهنامه سایت اند ساند نیز منتقدان آن را هشتمین فیلم مستند برتر در تاریخ سینما دانستند. خوشه‌چینان … ادامه مطلب

Humbling 1

بازگشت خلاقانه بازیگر افسانه‌ای

آل پاچینو از زندگی حرفه‌ای خود و از همکاری دوباره با بَری لوینسون در فیلم تحقیر می‌گوید. در اینکه آل پاچینو یکی از بزرگترین بازیگران سینما در تمامی دوران‌هاست، هیچ شکی نیست. با این حال حتی آدم‌های بزرگ هم گاهی ممکن است در کارشان شکست بخورند. این بازیگر طی سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۲ متحمل دردسرهای فراوان شده است. او در این مدت در چند فیلم مختلف ظاهر شد که از … ادامه مطلب

پل تامِس اَندرسُن

پل تامِس اَندرسُن: «خباثت ذاتی» نوعی دلتنگی تمام‌عیار و خوشایند برای گذشته است

پل تامِس اَندرسُن از خباثت ذاتی، فیلم نوآر نوستالژیک خود سخن می‌گوید که بر اساس نوولی از تامِس پینچون ساخته شده است. پل تامِس‌ اَندرسُن با آن پوشش ساده، ریش و سر و وضع تا حدی نامرتبش، دست‌کم به لحاظ ظاهری، آدمی خاکی می‌نماید، هرچند او به لحاظ حرفه‌ای از جمله غول‌های عالم سینماست. وی که زمانی مَگنولیا (۱۹۹۹) اثر تحسین شده خود را «کمابیش بهترین فیلمی که ساخته‌ام» توصیف کرده … ادامه مطلب

مایک لی

مایک لی: «زندگی من در کودکی، میدان جنگ بود!»

  مایک لی، فیلم‌ساز برجسته‌ی انگلیسی، برای اولین بار درباره تاثیر تنش‌های دوران کودکی بر هنرش و تصمیم پدرش برای فرستادن او نزد روانکاو کودک سخن می‌گوید. کارگردان فیلم جدید و محبوب آقای ترنر و خالق بسیاری از کمدی‌های برتر انگلستان از جمله مهمانی ابیگیل، زندگی شیرین است و خوش‌خیال در مصاحبه‌ای جدید و شخصی که با اَلن یِنتوب در برنامه‌ی تصور کن کانال یک شبکه بی‌بی‌سی صحبت می‌کرد، از … ادامه مطلب

جِسیکا چَستِین و لیو اولمان

لیو اولمانِ افسانه‌ای: شرایط کار برای زنان در صنعت فیلم‌سازی هنوز هم دشوار است

  گفت‌و‌گو با فرشته‌ی الهام‌بخش اینگمار برگمان درباره‌ی اقتباس سینمایی پرشور وی از نمایش‌نامه‌ی کلاسیک آگوست استریندبرگ، دوشیزه ژولی و این‌که طی سالیان درازی که او در این حرفه مشغول به کار بوده است، شرایط کار برای زنان، تغییر چندانی نکرده است. لحظه‌ای در نمایشنامه‌ی دوشیزه ژولی (آگوست استریندبرگ، ۱۸۸۸) هست که بانوی اشرافی با اغواگری از خدمتکار خود، جان، می‌خواهد که هنگام صداکردن او عنوان رسمی «دوشیزه» را از … ادامه مطلب

نوری بیلگه جِیلان

نوری بیلگه جِیلان درباره‌ی فیلمش خواب زمستانی: «به کمدی علاقه ندارم، دوست ندارم بخندم»

کارگردان شاخصِ ترکیه‌ای از درگیری با توزیع‌ کنندگان و جدل با همسرش در جریان آفرینشِ فیلمی‌ می‌گوید که برنده‌ی نخل طلایی جشنواره‌ی کن شد. درست در ساعتی که قرار است فیلم‌ساز ترک، نوری بیلگه جِیلان را ملاقات کنم، چند روز بعد از تماشای آخرین اثر او در فستیوال کن، خواب زمستانی ــ فیلمی‌ سیاه و تأمل برانگیزــ هوا دلگیرو بارانی می‌‌شود. مصاحبه قرار است در ساحل انجام گیرد، اما زیر سایه‌بان، … ادامه مطلب

آلِخاندرو گُنزالس ایناریتو

آلِخاندرو گُنزالس ایناریتو و روایت او از ناامنی‌های حرفه‌ی هنر که به ساختن بِردمن، جسورانه‌ترین فیلمش انجامید

چهار سال از اکران آخرین فیلم آلِخاندرو گُنزالس ایناریتو با عنوان زیبا می‌گذرد. آن فیلم که نامزد اسکار هم شد و می‌توان گفت سیاه‌ترین کار او به شمار می‌رود، حرف زیادی برای گفتن دارد اگر در نظر داشته باشیم که ایناریتو همان فیلم‌ساز مکزیکی است که در فیلم‌های عاشق‌پیشه، ۲۱ گرم و بابل به مطالعه‌ی عمقی کاراکترها پرداخته است. آخرین فیلم او بِردمن یا مزیت غیرمنتظره غفلت یک بار دیگر فهرست … ادامه مطلب

همه چیز دربارة مادرم

رویاهای اشتیاق: گفت‌وگوی وِس اَندرسُن و کنِت جونز درباره آثار پِدرو آلمودُوار

پدرو آلمودُوار شخصیت خودساخته و خودآموخته‌­ای است، به این معنی که او زندگی‌­اش را به قول یک هنرمند، خودش ساخت؛ آلمودُوار طی دوره حکومت فرانکو[۱]، فیلم­‌سازی را خود فرا گرفت (با تماشای فیلم­‌های سینمایی آن هم در حدی بسیار زیاد)؛ نخستین فیلم تجربی سوپر ۸ خود را در محافل زیرزمینی بارسلونا و مادرید به نمایش گذاشت و خودش حاشیه صوتی زنده فیلم‌­هایش را اجرا می­‌کرد؛ او گروهی وفادار را از … ادامه مطلب

آندری کونچالفسکی

آندری کونچالفسکی: «آزادی را فراموش کنید، جنگ و دیگر بلایا دستمایه‌ی بهترین هنرها هستند»

آندری کونچالفسکی[1] تازه به هتل آمده که ملاقاتش می‌کنم. پیشاپیش، بهترین صندلی‌ را در سالن انتظار هتل کانات، که از مجلّل‌ترین هتل‌های لندن است، در اختیار گرفته است. این کارگردان 76 ساله‌ی روس در دهه‌ی 1980 برای مدّتی کوتاه در هالیوود فیلم‌سازی کرد و در مرکز توجه قرار گرفت، اما ناگفته پیداست که او از آغاز راهِ خودش را می‌پیمود. کونچالفسکی به‌خاطر دو نمایشی که از چخوف –دایی وانیا و … ادامه مطلب

84th Academy Awards Nominations Luncheon - Portraits

اینگمار برگمان بود که همه چیز را به من آموخت

مصاحبه با  ماکس فُن سیدو هم‌زمان با اکران دوباره  مهر هفتم در برنامه مروری بر آثار اینگمار برگمان، کارگردان بزرگ سوئدی در پاریس، ماکس فُن سیدو بازیگر 85 ساله سینما، یا به تعبیری شوالیۀ تمام عیار این عرصه، باردیگر قدرت خود را بر پرده‌ی سینما به رخ کشید . به رغم سابقۀ طولانی و درخشان بین‌المللی‌اش، ماکس فُن سیدو بیشتر به عنوان یکی از برترین بازیگران آثار اینگمار برگمان، شناخته … ادامه مطلب

H

زیبایی فیلم‌هایِ قابل ساخت

مصاحبه با هال هارتلی  در مقام یکی از رهبران جنبش سینمای مستقل آمریکا در دهة 1990، هال هارتلی، فیلمنامه‌نویس‌ـ کارگردان، استعداد متمایزی است که طی اواخر قرن بیستم ظهور کرد. فیلم‌های هارتلی تحت تأثیر سینمای هنری اروپا و سینمای آوانگارد آمریکا هستند، این آثار با تلفیق کمدی خشک و چهره سنگی باستر کیتن، بیان سینمایی موجز روبر برسون و حضور شخصیت‌هایی که دیالوگ‌های فلسفی نقل قول می‌کنند، با لحنی کمیک … ادامه مطلب

اَبِل فِرارا

مصاحبه با اَبِل فِرارا در مورد سینمای بحث‌انگیز او و فیلم جدیدش دربارۀ پازولینی

  کِوین جاگِرنات  شهرت اَبِل فِرارا، فیلم‌ساز مستقل نیویورکی به خاطر ساختن فیلم‌های کم‌هزینه و خشنی است که بی‌رحمانه‌ترین لحظات  زندگی و مخوف‌ترین لایه‌های روح انسان را در جامعه‌ی شهری امریکا تصویر می‌کنند. فیلم‌هایی مانند دختر چین (1987)، اقتباس منحصر به فرد فِرارا از رومئو و ژولیت، هواداران بسیار وفاداری یافته‌اند، فیلم‌هایی که نخست در سالن‌های کوچک با مخاطبان محدود نمایش داده شدند از جمله قاتل دریلی (1979) که اسلَشری … ادامه مطلب