موسیقی > نقد

این سیمرغ‌ها را که‌ها می‌پرانند؟

درباره‌یِ سی-وُ-پنج‌اُمین سیمرغِ بلورینِ موسیقیِ متنِ فیلمِ سینِمایی

image1

این سیمرغ‌ها را که‌ها می‌پرانند؟Reviewed by مانیِ جعفرزاده on Feb 12Rating: 5.0این سیمرغ‌ها را که‌ها می‌پرانند؟قصّه‌یِ سی-وُ-پنج‌اُمین جشنواره‌یِ فیلمِ فجر هم به آخر رسید وُ کلاغِ ما اهالیِ موسیقیِ متنِ فیلمِ سینِمایی هم‌چُنان به خانه‌اش نرسیده است.

قصّه‌یِ سی-وُ-پنج‌اُمین جشنواره‌یِ فیلمِ فجر هم به آخر رسید وُ کلاغِ ما اهالیِ موسیقیِ متنِ فیلمِ سینِمایی هم‌چُنان به خانه‌اش نرسیده است.
البتّه پیش از ورودِ به هر بحثی باید به این موضوع اشاره شود که انتخابِ نامزدهایِ برترینِ موسیقیِ متنِ فیلمِ سینمایی در جشنواره‌یِ امسال یک ویژگی مثبت داشته که بی‌سابقه است وَ آن این‌که در طولِ سی-وُ-پنج سالِ گذشته این نخستین بار بود که هر پنج نامزدِ برگزیده‌، عضوِ کانونِ آهنگ‌سازانِ سینِمای ایران [خانه‌یِ سینِما] بوده‌اند.
کریستف رضاعی [عضوِ پیوسته‌یِ کانونِ آهنگ‌سازان] برایِ موسیقیِ متنِ فیلمِ نگار برنده‌یِ سیمرغ شد. از پیمانِ یزدانیان [عضوِ پیوسته‌یِ کانونِ آهنگ‌سازان] برای فیلمِ بدونِ تاریخ، بدونِ امضاء تقدیر شد وَ دیگر کاندیداها یعنی حامدِ ثابت [عضوِ وابسته‌یِ یک] برای فیلمِ تابستانِ داغ، ستارِ اورکی [عضوِ پیوسته‌یِ کانونِ آهنگ‌سازان] برای فیلم ویلایی‌ها وَ یحیی سپهری شکیب [عضوِ وابسته‌یِ دو] برای فیلمِ فِراری همه از اعضایِ شناخته‌شده وَ دارایِ مجوّزِ فعالیّت در خانه‌یِ سینِما بوده‌اند.
این به خودیِ خود قدمی رو به جلو‌ست. چُنان‌که معلوم می‌دارد تخصّصی بودنِ مقوله‌یِ موسیقیِ فیلم وَ تمایزِ جدّیِ آن از دیگر شاخه‌هایِ موسیقی سرپیچی‌ناپذیر است وَ کسانی که از آزمون‌هایِ ورودیِ کانونِ آهنگ‌سازان برگذشته‌اند دارای استانداردهایی هستند که از دیگر فعّالانِ [بی مجوّزِ] حوزه‌یِ موسیقیِ متنِ فیلم متمایزشان می‌کُند.
امّا این‌که جایزه‌ها میانِ کسانی که هریک به خودیِ خود آهنگ‌سازانِ فیلمِ متخصّص هستند، توسّطِ چه کسانی [متخصّص یا غیرِ متخصّص؟] توزیع شده است، داستانی‌ست که نمی‌شود از آن به آسانی برگذشت.
چُنان‌که می‌دانید وُ می‌دانیم جشنواره‌یِ فیلمِ فجر سی- وُ- پنج سال است به شکلِ فستیوالی برگزار می‌شود؛ یعنی مبتنی ست بر آرایِ تعدادی زیر دَه نفر از اهالیِ سینِما که هرساله به عنوانِ داور انتخاب می‌شوند. وَ باز چُنان‌که می‌دانید وُ می‌دانیم در تمامِ فستیوال‌هایِ سطحِ یکِ جهانیِ فیلم تعدادِ جایزه‌ها از چهار یا پنج تجاوز نمی‌کُند: برترین فیلم، برترین کارگردان، یک بازی‌گرِ مَرد، یک بازی‌گرِ زن وَ گاهی جایزه‌یِ ویژه‌یِ هیئتِ داوران. والسّلام. بنابر این در هیچ فستیوالِ فیلمِ مهمّی در سطحِ جهانی مانندِ «کَن»، «برلین»، «لوکارنوُ»، «ونیز» وَ مشابهِ آن‌ها جایزه‌هایِ تخصّصی در شاخه‌هایِ مختلفِ سینِما وجود ندارد وَ به تبعِ آن هم هیچ‌یک از این جشنواره‌ها جایزه‌ای زیرِ نامِ برترین موسیقیِ متنِ فیلمِ سینمایی اهداء نمی‌کُنند. چرا؟ واضح است: چون هیچ هیئتِ داورانِ هفت یا نُه نفره‌ای وجود ندارد که بتواند در تمامِ شاخه‌هایِ سینِما متخصص باشد.
جایزه‌هایِ تخصّصی را در جهان، آکادمی‌هایِ فیلم اهداء می‌کُنند مانند «اُسکار»، «سزار» یا در همین مملکتِ خودمان «جشنِ خانه‌یِ سینِما». در اهدایِ جایزه‌یِ آکادمی‌های سینِمایی چُنان که می‌دانید وُ می‌دانیم اعضایِ متخصّصِ هر صنف کاندیداهایِ تخصّصی را اعلام می‌کُنند وَ سپس از میان کاندیداها برندگان توسّطِ تمامِ اعضاء برگزیده می‌شوند.
گیرِ جشنواره‌یِ فیلم فجر همین‌جا است. جشنواره‌یِ فیلمِ فجر می‌کوشد با هیئتِ داورانِ محدودِ هفت یا نُه‌ نفریِ یک فستیوال؛ جایزه‌هایِ یک آکادمیِ تخصّصی را اهداء کَنَد که خُب نمی‌شود. نمی‌شود چون حاصل‌ِ چُنین خطایی این خواهد بود که در بخشِ جلوه‌های ویژه  به فیلمی جایزه بدهند که اصلن جلوه‌هایِ ویژه نداشته یا در بخشِ موسیقیِ متنِ فیلمِ سینِمایی از فیلمی تقدیر کُنند که جُز تیتراژِ آخر موسیقی‌ای بر خود نداشته است. وَ راستی مگر نه این‌که نامِ این جایزه برترین موسیقیِ «متنِ» فیلمِ سینِمایی است؟
یک جایِ این جایزه‌ها لَنگ است. دارد می‌لنگد. شما می‌دانید وُ ما هم می‌دانیم. شما می‌بینید وُ ما هم می‌بینیم.

بیست- وُ- سوّمِ بهمن‌ماهِ نَوَد- وُ- پنج

نظر بدهید

شما باید وارد شوید تا بتوانید نظر دهید.