تجسمی > یادداشت

سنتی تاریک و مسموم یا بکارتی روشن و زیبا؟ مخاطب برداشت می کند.

01

سنتی تاریک و مسموم یا بکارتی روشن و زیبا؟ مخاطب برداشت می کند.Reviewed by سعید تسبیحی on May 31Rating:

راجع به کتاب و نمایشگاه “پاکدامنی” دیوید مگوسون

بیان خشونت یا روایتی از زیبایی؟ دو تعریف کاملا متفاوت از یک اثر. به نظر می‌رسد تمام برداشت احساسی از تصاویر کتاب و نمایشگاه «پاکدامنی» آثار «دیوید مگوسون» به پیشینه‌ی مخاطب درباره‌ی موضوع بکارت باز می‌گردد. تمام پدران دخترشان را ملبس به لباس‌هایی شبیه به لباس عروس، با احساسی برانگیخته در آغوش گرفته‌اند و در بعضی از تصاویر دختر‌ها هم به محبت پدر واکنش نشان داده‌اند.

02

پس چه چیزی در این مجموعه وجود دارد که جلب توجه می‌کند؟

برای کسانی که هنوز هم به نگاه داشتن باکرگی تا زمان ازدواج به عنوان امتیازی ارزشمند نگاه می‌کنند، طبعا این مجموعه نشان دهنده‌ی حالتی ظریف از واقعیتی روبه فراموشی ست. این دسته احتمالا گمان می‌کنند «مگوسون» با نشان دادن این حالات عاطفی در واقع می‌خواهد زیبایی عشق پدری و دلبستگی دختر و نهایتا معصومیت سوگند نگاه داشتن باکرگی را به مخاطبش نشان دهد. دسته‌ای دیگر که به باکرگی اعتقاد ندارد پیام هنرمند را به منزله‌ی تاریکی این معصومیت و تفکر کهنه برداشت می‌کنند.

خود «دیوید مگوسون» می‌گوید: «من می‌خواستم پُرتره‌های زیبایی خلق کنم که پدر و دختر به‌‌ همان اندازه که به تصمیمشان علاقه مندند و از فکر کردن به آن به خود می‌بالند، از دیدن تصویر خودشان هم احساس خوشحالی بکنند. این در حالی ست که شاید کسی با پیشینه‌ی متفاوت با دیدن‌‌ همان عکس برداشتی کاملا متفاوت از تصویر بکند.»

«مگوسون» در این فرایند به موفقیت رسیده و برداشت از تصاویر به طور کامل به مخاطب واگذار شده است. بنابراین هرکس می‌تواند از هرکدام داستانی جداگانه سرهم کند. با دیدن پدری که دو دختر بچه‌ی پنج و هفت ساله‌اش را با سینه‌ای افراشته در بر گرفته چه احساسی به ما دست می‌دهد؟

03

مجموعه در واقع روایتی ست از مراسم سنتی Purity balls. مراسمی که در آن پدر و دختر لباس شبی شبیه به لباس عروسی می‌پوشند. شام مفصلی تدارک می‌بینند و بعد از آن می‌رقصند. در انت‌ها دختر وعده‌ی بکارت تا زمان ازدواج به پدر می‌دهد. مراسم با این سوگند پایان می‌یابد.

حتی سوژه‌ی مورد نظر این مجموعه هم برداشت‌های متفاوتی به وجود می‌آورد.

در این میان پُرتره‌هایی که در آن‌ها دختر خردسال در کنار پدرش قرار گرفته بیشتر جلب توجه می‌کنند. اما اگر در مجموعه پُرتره‌هایی از این دست قرار نداشت چطور؟ با علم به اینکه سوژه «پدر و فرزند» هستند، برداشت احساسی از تصویر مردی جوان با کت و شلوار مشکی در برگیرنده‌ی زنی جوان ملبس به لباس سفید عروسی چه خواهد بود؟

Jamie and David Clampitt, Shreveport, Louisiana. From the series

 «جسیکا ولنتی» در سایت مجله‌ی «گاردین» می‌نویسد:

 «اگر این محدوده‌ی پایین سنی در تصاویر نمایان نبود، در کمال احترام باید بگویم که با عکس عروسی یا نامزدی اشتباه گرفته می‌شد. اما چیزی که دقیقا از آن برداشت تصویری شده است، اینکه تمام سوژه‌ها حتی با توجه به سن پایینشان در مراسم Purity balls شرکت کرده‌اند و در هنگام رقص شبانه دختر قول باکره ماندن تا زمان ازدواج به پدر داده و پدر هم در مقابل قسم می‌خورد تا از عصمت دخترش محافظت کند.

در کتاب جدید عکاس سوئدی، «دیوید مگوسون» به نام «پاکدامنی» زیبایی آشفته نمایان می‌شود و بیانگر روشن داستانی آمریکایی ست. داستانی که در آن بکارت دختران به عنوان ایده عال‌ترین شکل اخلاق بیان می‌شود. داستانی که در آن مشخصه‌ی دختری جوان به داشتن یا نداشتن رابطه‌ی جنسی باز می‌گردد. قصه‌ی دختر خوب و دختر بد و ماجرای دختر پاکدامن و دختر فاسد است که تمام دختران به طور کلی در زندگیشان با آن در ارتباط هستند. Purity balls به سادگی نشان دهنده‌ی دوگانگی این عریانی ست. در کلیپی که توسط اداره‌ی پلیس لاس وگاس تهیه شده بود، پدری به دخترش که به شدت تحت تاثیر جو مراسم قرار گرفته بود می‌گوید: «تو با خدا ازدواج کرده‌ای، و پدرت دوست پسر توست.» افسر پلیس هم روبه دختران می‌گوید: «اگر شما پیش از ازدواج سکس داشته باشید، بدون شک به مسیر تجاور و جنایت و گنگستر‌ها و معتادان و مراکز فساد خواهید افتاد.»

البته ساده است که به مراسم Purity balls به عنوان مسئله‌ای متروک نگاه کنیم. چراکه اکثر پدران آمریکایی عقیده‌ای به سوگند بکارت دخترشان در مراسمی رسمی ندارند. این در حالی ست که پدرسالاری از یک سو و ترس از ورود به مسائل جنسی زنان از سوی دیگر در زیرپوست فرهنگ آمریکایی جا خوش کرده‌اند.»

بقیه تصاویر را اینجا ببینید:

 

 

نظر بدهید

شما باید وارد شوید تا بتوانید نظر دهید.