پربازدید‌ها

«آدامز: فکر نمی‌کنم بدونِ داشتنِ حسِ هارمونی بتوانید آهنگسازِ بزرگی شوید.»

دیدار با جان آدامز

فیلیپ کلارک | نازنین معمار

آیا امکان دارد که یک آهنگسازِ معاصر از جان آدامز موفق‌تر باشد؟ از روزگارِ جوانیِ آرون کوپلند و لئونارد برنستاین، موسیقیِ «مو بلندِ»[۱] آمریکایی، چنین ستاره‌ی مطمئن و قابل اتکایی عرضه نکرده است. آدامز، به همان راحتی که بقیه که موش می‌گیرند، سفارش جذب می‌کند: از قرارِ معلوم، تمامِ ارکسترها، سالن‌های اپرا و سولیست‌های برجسته، دوست دارند از اکسیرِ جادوییِ ناملموسِ او بهره گیرند. آخرین برنامه‌ی گرامافون با حضورِ آدامز … ادامه مطلب

۱

موسیقی و فمینیسم

ادوارد سعید | بهزاد هوشمند

حقیقتی جالبِ توجه درباره‌ی فمینیسم، و جایگاهِ موسیقی در فرهنگِ معاصر وجود دارد: تلاشِ بسیار اندکی برای نشان دادنِ نقشِ زنان در ساخت و اجرای موسیقی صورت گرفته است. با وجودِ آن‌که جریانِ غالبِ موسیقیِ کلاسیک در تقریباً تمامِ جنبه‌های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی زیرِ سلطه‌ی مردان است، اما زنان هم‌چنان نقش‌های متنوع و چشمگیری ایفا می‌کنند. سنتی‌ترین نقشِ زنان، حضورِ آنان به عنوانِ منبعِ الهام است؛ و بعدتر به … ادامه مطلب

۱۸۱۸۶

اینک تئاتر خصوصی! – بخش سوم و پایانی

گفت‌و‌گو با محمد چرمشیر| حمیدرضا حمیدی

* تئاتر خصوصی در ایران چگونه است؟ فکر می‌کنید که ما به مفهوم غربی تئاتر خصوصی نزدیک شده‌ایم؟ محمد چرمشیر: قبل ازاینکه پاسخ سوال شما را بدهم باید درباره‌ی ضرورت وجود این نوع تئاتر صحبت کنیم. نکته بسیار مهم و روشن این است که ما خیلی دیر به فکر تاسیس تئاترهای خصوصی افتادیم. دلیل این امر هم بر‌می‌گردد به نحوه‌ی تفکر دولت که سعی داشت تئاتر را در اختیار و … ادامه مطلب

gal115

دیر رسیدگان

صالح تسبیحی

به گمان من وقت آن فرارسیده و چه بسا بسیار هم دیر شده است که به یک بازنگری در باره‌ی نقشِ غیر قابل انکارِ هنر برای هویت سازی و ظاهر پردازی نزدیک شویم. ظاهر پردازان که من آنها را دیر رسیدگان هم می نامم، مشخصه هایی مشترک دارند که بر می شمرم : آنها با رصد کند و غیر حضوری در گوشیهایشان، یک محیط یا یک صنف را کشف و … ادامه مطلب

مک‌کیب و خانم میلر (۱۹۷۱)

آوای لئونارد کوهِن در سینما

مارگرت بارتُن- فیومو (فیلم‌کامنت) | فرزام امین‌صالحی

بزرگداشت قریب‌الوقوع لئونارد (لِنِرد) کوهن[۱] در آرشیو فیلم‌های برگزیده[۲] که مشارکت‌های خود این مرد و موسیقی‌اش را در بر دارد، کوتاه اما شیرین است. «اندوهناک‌تر: بزرگداشت لئونارد کوهن»، مک‌کیب و خانم میلر[۳] (۱۹۷۱)، از روسپی مقدس برحذر باش[۴] و مستند دانلد بریتِین به‌نام خانم‌ها و آقایان…آقای  لئونارد کوهن (۱۹۶۵)[۵] را با دو فیلم کوتاه کانادایی به‌نام فرشته[۶] به کارگردانی دِرِک مِی و پوئن[۷]( ۱۹۶۷) به کارگردانی جوزف ریو، کنار هم … ادامه مطلب