نمایش

davidmamet-696x521-696x521

“بذار قضیه رو روشن کنیم، می‌شه؟”: عادت‌واره به مثابه کشمکش در اولئانای ممت – بخش نخست

دَن کولمالا | عمید ابطحی

“بذار قضیه رو روشن کنیم، می‌شه؟”: عادت‌واره به مثابه کشمکش در  اولئانای  ممت شاید به این دلیل که اولئانای دیوید ممت در فضایی دانشگاهی رخ می‌دهد، پژوهشگران را بر آن داشته تا لایه‌های متعدد نمایشنامه را با توجهی ویژه بر اساس سیاست‌های جنسی درام، تأویل و تفسیر کنند. به عنوان مثال، استانتون بی. گارنر جونیور با بیان این نکته که از طرفداران اولئانا نبوده، وقتی می‌بیند نمایشنامه “کنترل خشم را … ادامه مطلب

medium_MNOUCHKINE

تئاتر برای مردم: تاثیر دیدگاه برشتی بر تولید و اجرای نمایش “۱۷۸۹” توسط گروه تئاتر خورشید به سرپرستی آریان منوشکین – بخش دوم

آگنیِشکا کارخ | غزل اسکندرنژاد

اندیشۀ ایجاد تغییر و تحول، در مدت سه سال ِ تولیدِ نمایش ۱۷۸۹ شکل‌گرفت؛ درست همان‌گونه که تاریخ نیز به صورت تدریجی شکل‌می‌گیرد. بهره‌گیری از روشِ خلق جمعی تنها به مثابۀ راهی بود که می‌توانست به تماشاگران توان بالقوۀ ایشان را در برانگیختن تغییرات اجتماعی نشان‌دهد. از این مهم‌تر، برشت و گروه تئاتر خورشید در تلاش بودند تا تفکر انتقادی تماشاگران را، که به عقیدۀ ایشان اثربخش‌ترین انگیزه برای دست … ادامه مطلب

mw17800

خشونت و ستیزهای فرمی در آثار سارا کین و مارتین کریمپ – بخش دوم: مارتین کریمپ

کلارا استرنادووا | نسترن گوران | نیما شهرابی

مارتین کریمپ بواسطه‌ی کناره‌گیری و حساسیت بارزش، توانسته است شخصیت‌های سرد، مبهم و فاصله‌گذاری شده‌اش را خلق کند. شخصیت‌هایی که حضور بدنی‌شان مورد اشاره است، اما به تصویر درنمی‌آیند. این مسئله بخصوص در «سوءقصدهایی به زندگی آن زن» و «Fewer Emergencies»- جایی که شخصیت‌های محوری‌شان (آنی، بابی) حضور ندارند اما از آنها صحبت می‌شود- شدت می‌یابند. این روش مواجهه با مقوله‌ی بازنمایی شخصیت در تئاتر، از منظر زیبایی شناسی خوش‌آیند … ادامه مطلب

sarah_kane

خشونت و ستیزهای فرمی در آثار سارا کین و مارتین کریمپ – بخش نخست: سارا کین

کلارا استرنادووا | نسترن گوران، نیما شهرابی

خشونت و بدن سارا کین در نسبت با مارتین کریمپ تاکید بیشتری بر وضعیت تنانه شخصیت‌هایش دارد. در آثار کین می توان انعکاسی آرتویی حس کرد بالاخص زمانی که هویت‌یابی[۱] تماشاگر و بازیگر را مد نظر دارد. برای آرتو، تئاتر و تجربه‌ی تئاتری، با بدن، ژست‌ها و حرکت‌های حاصل از آن و در عین حال، صداها و ریتم‌هایی که بدن، بیرون از زبان تولید می‌کند، مرتبط است. ایده‌ی اجرایی آرتو … ادامه مطلب

(ماریان ویمز یکی از موسسان گروه نمایش، انجمن بیلدر (the Builder Association)، و یکی از کارگردانان نمایش علاالدین (۲۰۰۳)، می‌گوید: " سیستم انتقال اجرا برای چنین تولیداتی پیچیده است، و گاهی بین ما و تماشاچی ایجاد ایستایی می کند. ")

آینده‌ی طراحی صحنه

پروفسور آرنولد آرونسون | پیمان حاجوی‌‌

پروفسور آرنولد آرونسون[۱] مراسم‌ سالگرد، زمانی برای نگاه به گذشته و همچنین فرصتی برای نگاه به آینده می‌باشند. پنجاه سال آینده حامل چه پیش‌آمدهایی خواهد بود؟ البته که پیش‌بینی آینده امر بیهوده‌ای است. کسی چه می‌داند؟ شاید در آن زمان بازیگران بوسیله‌ی دستگاه‌های انتقال‌دهنده بر روی صحنه پرتوافکنی شوند وهولوگرام‌ها جایگزین تمامی دکورهای ملموس صحنه شوند. نورپردازی و کنترل صدا توسط امواج مغزی انجام گیرند و خواننده‌های اپرا دیگر هرگز … ادامه مطلب

سیلا و کاریبدیس . عکس از پاتروکلوس اسکافیداس

حماسه‌ای آوانگارد: اُدیسه‌ی رابرت ویلسون و چرخشی تجربی – بخش دوم

جاستین مک کونل | عمید ابطحی‌

حماسه‌ای آوانگارد: اُدیسه‌ی رابرت ویلسون[۱] و چرخشی تجربی – بخش دوم جاستین مک کونل[۲] مرکزیت کشش و جذابیّت ادیسه برای ویلسون ریشه‌های کلامی آن است. ویلسون نیز خود، با واژگانی تقریبا کلیشه‌ای، در مورد بی‌زمانیِ قصّه صحبت کرده است.[۳] اما این واقعیت که ادیسه از سنّتی شفاهی به دست آمده به مثابه مهر تاییدی مطلق به تولیدات آوانگارد از داستان‌های حماسی است. ویلسون، در واقع، هرگز از قرار دادن روش … ادامه مطلب

robert-wilson

حماسه‌ای آوانگارد: اُدیسه‌ی رابرت ویلسون و چرخشی تجربی

جاستین مک کونل | عمید ابطحی‌

حماسه‌ای آوانگارد: اُدیسه‌ی رابرت ویلسون[۱] و چرخشی تجربی جاستین مک کونل[۲]/ عمید ابطحی‌ رابرت ویلسون به واسطه انکار و وهن “متن”، تمایل به رهایی از قید و بند کلمات نوشتاری و اجبار مخاطب برای تعامل با اجرا در سطحی متفاوت مشهور شده‌است. با بیم و هراس، و حسی طنزآمیز، در حالی که هنگام نوشتن از آتن به میلان[۳] نقل مکان می‌کردم، اودیسه‌ی او را تماشا کردم. به واسطه نمایشنامه‌ای که … ادامه مطلب

Ophelia-Rose-of-Elsinore

“من هیچ نمی‌اندیشم سرورم”

دیان ای. بِرگ | عمید ابطحی

اگر چه کلارک در محیطی احاطه‌شده توسط مردان رشد کرد، مارشال اشاره می‌کند که، علاوه بر تجدید ‌‌خاطره صمیمانه او از سرپرستی مری لمب، او مادرش را به عنوان تاثیر شکل‌دهنده اولیه‌اش قرار می‌دهد: “نوشتن در… مقدمه‌ای بر تطابق کامل او با شکسپیر [بنابراین] که در آن او بود، که شکوه و شادی کودکان را شکل می‌دهد، او همان کسی که برای اولین بار الهام‌بخش من بود با عشق به … ادامه مطلب

ماری کلارک

“من هیچ نمی‌اندیشم سرورم” بیهودگی، فقدان و برائتِ تباه‌شده در” افلیا، رُزِ السینور” – (بخش نخست)

دیان ای. بِرگ | عمید ابطحی

چکیده: سابقه تعلیمی- احتیاطیِ مری کوودن کلارک[ii] از افلیای هملت، از تاثیر فروتنانه و گماشتگی محدودِ شخصیت‌ها استفاده می‌کند تا بر قهرمانش، مجموعه‌ای افزاینده از هراس‌های احساسی- روانی تحمیل کند که به تعبیر او احتمالا به از هم پاشیدن شخصیت در قالب جنون می‌انجامد. در انجام این امر، کلارک به یک سوءاستفاده‌گر دیگر (احتمالا بدترینشان) از افلیا تبدیل می‌شود که روایتی از رنجِ روحیِ جنسی و پایه‌ای را برمی‌سازد که … ادامه مطلب

۴

جادوگر – بخش دوم

ماریون اوکانر | دانیال مهران‌زاده

در پلات دوم از سه پلات، جادوگر هیچ‌گونه حضوری ندارد. نه فرانسیسکا و نه شوهرش آلماکیلدس به او مراجعه نمی‌کنند. در دو پلات دیگر هکاته هرچند در ابتدا فعالیتی دارد اما در آخر بی‌مصرف می‌نماید. طلسم عشقی که آلماکیلدس از وی برای استفاده روی آمورتا می‌گیرد در ابتدا بسیار قدرتمند نشان می‌دهد: یک بار تاثیر دراماتیک محدودش را در اتفاق سرگرم کننده‌ای (روشن و خاموش‌کردن علاقۀ جنسی) بر جای می‌گذارد. … ادامه مطلب

۰

گزارشِ ارداویراف

افشین هاشمی | عکس‌ها از امیر نوژن (با سپاس از لیلا خاکی، نازی کاویانی و مانوش نبوی)

یادداشتی تصویری درباره‌ی تمرین و اجرای نمایشِ “گزارشِ ارداویراف” تازه‌ترین اثرِ بهرام بیضایی     شناسنامه‌ی نمایش: “گزارشِ ارداویراف” نویسنده و کارگردان: بهرام بیضایی بازیگران: مژده شمسایی، صادق هاتفی، افشین هاشمی، سپیده خسروجاه، حمید احیا، منصور تأیید، آناهیتا بیات، بهزاد گل‌محمدی، نرگس عطاران، شیما خاکی، متین نصیری‌ها، کیانوش موسوی، علی زندیه، حسین میرزامحمدی، مریم مظفری، شیما بزرگی، ریانه کرمی، دینا ظریف، پیام مقدم، هومن حافظی، لیلا سلطانی و آنیتا مقدوری … ادامه مطلب

۲

ماندالای شِنی: مسابقات غیرمتمرکز و جایزه‌های ساختنی

کاوه نجفیان

چند سالی­‌ست شکل خلاقه­‌ای از مسابقات نمایشنامه­‌نویسی، داستان­‌نویسی و عکاسی به ابتکار و همت کاوه نجفیان و حمایت مکتب تهران برگزار می­‌شود. از آن جا که این مسابقه کاملاً شکلی غیردولتی و مستقل داشته، سایت انگار از کاوه نجفیان خواست تا در نوشتار زیر به معرفی این مسابقه بپردازد.   #####   دور اول مسابقه‌ی عکاسی (sendyourshot) در سال ۸۹، آغاز مجموعه مسابقاتی غیرانتفاعی شد که در آن‌ها شرکت‌کنندگان فرصت … ادامه مطلب

۱

این است شمایل تیا‌تر ما

حسین ذوقی

دردسرهای پوستر سی و سومین جشنواره بین المللی تیا‌تر فجر امسال پیش از شروع جشنواره بین المللی تیا‌تر فجر هجمه‌ای عمومی بر علیه پوستر رونمایی شده به راه افتاد. اتفاقی که پیش از این در هیچ جشنواره و مناسبتی شبیه به این در ایران سابقه نداشته است. معمولا اعتراضات بر سر نحوه انتخاب آثار٬ داوری٬ نحوه تخصیص سالن‌ها و بودجه بوده است. چندین سال پیش٬ در یکی از دوره‌های جشنواره … ادامه مطلب

۱

ناگهان «ناگهان هذا حبیب الله…»

حسین ذوقی

خبر کوتاه بود و پر هیاهو. اینکه نمایشنامه‌ای از عباس نعلبندیان نمایشنامه‌نویس مهم اما مغضوبِ دوران ما اجرا خواهد شد٬ توجه هر کسی را که به تئا‌تر نزدیکی دارد جلب می‌کند. سال‌هاست که به دلایلی نعلبندیان٬ نامش و آثارش در میان نام‌های ممنوعه جای گرفته است. هیچکدام از نمایشنامه‌های نعلبندیان٬ در سالن‌های رسمی تئا‌تر کشور اجرا نمی‌شود. هیچ کتابی از او دوباره منتشر نشده است٬ در هیچ دانشگاهی نمایشنامه‌های او … ادامه مطلب

اثر تمام اعظم هنرمند سوری

تئاتر هنوز جان دارد

یومانا الیسیری | محمد آزاد

تئاتر سوریه پس از خیزش مردم در سال 2011 صحبتم را با اشاره به یک اجرا آغاز می‌کنم: نمایشِ “خیمه‌ی ما”. همین‌طور که ما درباره دگرگونی‌های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی که جامعه مدرن ما را متاثر می‌کند صحبت می‌کنیم، تئاتر آماتور “المرج”، تئاتر اینتراکتیو “خیمه ما”‌ را برای چندمین بار در باشگاه هنری “بسمه و الزیتون” (لبخند و زیتون) به روی  صحنه می‌برد؛ باشگاهی واقع در کمپ شتیلا در حومه … ادامه مطلب

۱۸۱۸۶

اینک تئاتر خصوصی! – بخش سوم و پایانی

گفت‌و‌گو با محمد چرمشیر| حمیدرضا حمیدی

* تئاتر خصوصی در ایران چگونه است؟ فکر می‌کنید که ما به مفهوم غربی تئاتر خصوصی نزدیک شده‌ایم؟ محمد چرمشیر: قبل ازاینکه پاسخ سوال شما را بدهم باید درباره‌ی ضرورت وجود این نوع تئاتر صحبت کنیم. نکته بسیار مهم و روشن این است که ما خیلی دیر به فکر تاسیس تئاترهای خصوصی افتادیم. دلیل این امر هم بر‌می‌گردد به نحوه‌ی تفکر دولت که سعی داشت تئاتر را در اختیار و … ادامه مطلب

strehler_1

بر کارگردانی شکسپیر

گفت‌وگوی رالف بری با جورجیو استره‌لر | پویا شهرابی

جورجیو استره‌لر یکی از برجسته‌ترین کارگردانان معاصر ایتالیایی، سال‌ها مدیر تئاترِ کانتینتال بوده است. او اجرا‌های ویژه‌ای در پاریس، میلان و سالزبورگ به صحنه آورده و اجراهایش از لیرشاه و طوفان شهرتِ بسیاری برای او در اروپا رقم زدند.   رالف بری: من علاقه‌مندم برای شروع، از شما درباره‌ی شکسپیر و ایتالیا سوال بپرسم. اگر ما بدونِ در نظر گرفتن انگلستان- شکسپیر نمایشنامه‌های خود را تنها هنگامی که اجباری در … ادامه مطلب

image

اینک تئاتر خصوصی! – بخش دوم

گفت‌و‌گو با مصطفی کوشکی/ حمیدرضا حمیدی

در دومین نشست تخصصی بررسی تئاتر خصوصیِ سایت انگار، گفت‌و‌گویی با مصطفی کوشکی مدیر مجموعه “تئاتر مستقل” صورت گرفت که در پی می‌خوانید. – تعریف شما از تئاتر خصوصی چیست؟ به عبارت دیگر تئاتر خصوصی چه ویژگی‌هایی دارد یا باید داشته باشد؟ مصطفی کوشکی: برای پاسخ به این پرسش ابتدا باید تعریفی از واژۀ تئاتر ارائه دهیم. تئاتر در لغت به معنای نمایش، ساختمانی که در آن نمایشی به روی … ادامه مطلب

۳۴۸۴۸۰-theater

اینک تئاتر خصوصی! – بخش نخست

گفت‌و‌گو با حامد اصغرزاده | حمیدرضا حمیدی

حدود یک دهه از عمر تئاتر خصوصی در ایران می‌گذرد. در چند سال اخیر(۱۳۹۵-۱۳۹۳) تئاتر خصوصی رشد چشمگیر‌ی پیداکرده و در نتیجه مناسبات تئاتر‌ی در ایران شکل جدید‌ی به خود گرفته‌است که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به رشد کمی تماشاخانه‌های خصوصی، تعداد بالای نمایش‌های روی صحنه و مسائل اقتصادی بین گروه‌های اجرایی، سرمایه‌گذاران و تماشاخانه‌داران اشاره‌کرد. به نظر می‌رسد که این روند رو به رشد، که بیشتر کمی است تا … ادامه مطلب

images-4

رومئو کاستلوچی: تئاتر، همین و بس! اما نه چنان آسان

| نیما شهرابی

رومئو کاستلوچی، کارگردان جنجالی ایتالیایی، در فستیوال آدِلاید Adelaide امسال (فوریه ۲۰۱۶) اجرای جدید خود، برخیز ای موسی! را که اقدامی براندازانه و البته چالش برانگیز علیه سِفر پیدایش است، به صحنه آورد. وی پیش زمینه­ی اجرا را تشریح می‌کند و از علل پشت سر گذاشتن سرحدات تئاتری در آثارش پرده برمی­دارد. برخیز ای موسی!  بازتابی از سِفر خروج یهود از نظرگاه یک زن است. سوال: عنوان اجرای شما به … ادامه مطلب

black-and-white-photography-alone-hd1e-best-black-and-white-tree-alone-photography-hd-wallpaper-rate-wallpaper-1f

مگر رکن الدین خسروی نمرده بود ؟

پویا شهرابی

“تآتر در جست و جوی حقیقتی است که آدمی را در بر گرفته و وی در همۀ زمان‌ها با آن روبه رو بوده‌است. چنین است که جهان، همواره در پویه دگرگونی بوده و از همه شگفت این که انسان خود یکی از دگرگون‌کنندگان آن است. تآتر هم چون همۀ نمودهای فرهنگ بشری نقش تاثیرگذار خود را بر این روند نا‌ایستا ایفا کرده است. هنرمندان تآتر از سده‌ها پیش به این … ادامه مطلب

من، سیزیف

و ما چه‌ می‌دانستیم که رنج چیست!

غزل اسکندرنژاد

” نیز سیزیف را دیدم که دردهای سخت می کشید: با دو بازوی خود سنگ بسیار بزرگی را می‌راند. دست‌ها و پاهای خود را از هم جدا می‌کرد و آن سنگ را به سوی فراز تپه‌ای می‌راند؛ اما چون می‌رفت از فراز آن بگذرد، آن توده وی را باز‌پس‌می‌کشید؛ دوباره آن سنگ سرکش به سوی دشت می‌غلتید. نیروهای خود را گرد می‌آورد، دوباره آنرا می‌راند، خون از اندامش روان بود … ادامه مطلب

%d8%ac%d8%b9%d9%81%d8%b1-%d9%88%d8%a7%d9%84%db%8c-1

والیِ این وادی

غزل اسکندرنژاد

“… جعفر والی که خود بازیگر و نویسنده‌ای صاحب‌ذوق و ژرف‌نظر است، در کارگردانی نمایشنامه‌هایی که انتخاب می‌کند استقامت و قدرتی تحسین‌انگیز نشان می‌دهد. اول خود را به دنیای نگرش و بینش نویسنده می‌رساند، در آن سیر و سفر می‌کند، و هنگامی که خود را با نویسنده یا او را با خود همراه ساخت، تازه تصمیم می‌گیرد که کار را آغاز کند …“ (شهبازی و کیان‌افراز، ۱۳۸۷: ۱۸۱-۱۸۰).[۱] … این … ادامه مطلب

ax

تو چه تنهایی میرزا‌تقی‌خان!

غزل اسکندرنژاد

تو چه تنهایی میرزا‌تقی‌خان![۱] (یادداشتی بر نمایش “خاطرات و کابوس‌های یک جامه‌دار از زندگی و قتل میرزا‌تقی‌خان فراهانی”/ نویسنده و کارگردان: دکتر علی رفیعی/ آذر و دی ۱۳۹۴، تالار وحدت، تهران) آن‌چه روشن است مرادِ مطلوب از رجوع به رویدادی تاریخی در یک اثر نمایشی، طرحی انتخابی از یک واقعۀ مشخص، به قصدِ بیان دیدگاهی نوین، پرسش‌برانگیز و حتی یکسر شخصی نسبت به موضوعِ مورد‌نظر است. در تعریفِ طرح، بابک … ادامه مطلب

copertina-Antigone1

چرا ” آنتیگونه” امروز مهم است؟ – بخش دوم

فانی سودربک | عمید ابطحی

دو فصل آخر بخش اول کتاب با مطالعه مشهور هگل در مورد آنتیگونه پیوند دارد. فصل لوک ایریگاری[۱] “استهزای ابدی اجتماع ” (که اولین بار در ” آینه ای از زن دیگر” ۱۹۷۴ چاپ شد) تحقیقی کلاسیک و فمینیستی بر روی آنتیگونه است. در حالی که مطالعه‌ی جی‌ام برنشتین[۲] ” آنتیگونه‌ی آسمانی”، درخشان‌ترین تصویری است که تا کنون روی زمین پدیدار شده است: “فمینیسم هگل”، که هگلی کامل متفاوت را … ادامه مطلب